Reflexies: De docent: uitvoerder of professional?

Reflexies: De docent: uitvoerder of professional?

Jeugd en onderwijs lijken zaken die gevoelig zijn voor de waan van de dag. Verklaarbaar, want de problemen zijn vaak groot en de doelgroep is kwetsbaar. De problemen rond jongeren krijgen vaak ook veel aandacht in de media en die overdaad aan exposure draagt er al evenmin aan bij dat beslissingen weloverwogen en in alle rust worden genomen.

Ondertussen worden de jongeren heen en weer geslingerd tussen beleid dat wordt gekenmerkt door pendelbewegingen. Beleid waar het ei van Columbus van vandaag de lege dop van morgen blijkt te zijn. Mogelijk kansrijke initiatieven sneuvelen nog voordat er tijd is geweest ze adequaat te evalueren en tegelijkertijd lijken we steeds weer overvallen te worden door problemen die ieder normaal mens al lang had zien aankomen.

Wat heeft een docent nodig om optimaal te functioneren? Meer geld, betere middelen, strakkere aansturing, een visionaire directie of juist meer vrijheid? De maatschappij verwacht veel van de docent. De huidige docent is ongemerkt geĆ«volueerd van de autoriteit tot een multitaskende alleskunner die geen enkele moeite heeft om snel te schakelen tussen zijn rol als overdrager van kennis, en die van zorgzame opvoeder of politieagent of psycholoog of…

Ondertussen wordt van hem of haar ook nog verwacht dat hij of zij zich moeiteloos aanpast aan de eisen die voortkomen uit ‘nieuw beleid’. Misschien moeten we dat maar accepteren als fait accompli, immers nieuw beleid is van alle tijden een onderwijsmodes zijn nu eenmaal een vast gegeven, zoals de seizoenen, of het weer. Bovendien is het toch een aloude managementwijsheid dat je een slag pas kunt winnen als alle neuzen dezelfde richting uitwijzen. Eigen richting, halsstarrige koppigheid, vasthouden aan de eigen stijl leidt tot niets en wijst op inflexibiliteit en is slecht voor de leerling. Die wil immers, evenals de ouders dat willen, weten waar hij aan toe is, die wil geen school waar de ene docent een leidinggevende autoriteit is en de andere een gezellig maatje.

Aan de andere kant mag men zich afvragen of een school is de vergelijken met een bedrijf dat ‘een slag moet winnen’. Kan van een docent worden verlangd dat hij of zij in een rol kruipt die niet bij zijn of haar karakter past. Kan van de docent die zich lekker voelt in een rol als autoriteit worden verwacht…