Reflexies: Veiligheid

Reflexies: Sociale veiligheid in het onderwijs

Het voortgezet onderwijs is als een microkosmos. Alles wat in de ‘boze buitenwereld’ plaatsvindt, treffen we ook aan binnen de muren van de school. Misschien zelfs wel in versterkte mate. We hebben namelijk te maken met een populatie die in een bijzondere levensfase verkeert. Bovendien is binnen de scholen een biotoop gecreëerd die wel moet leiden tot conflicten en andere ontsporingen. Immers, zoveel mensen zo lang bij elkaar in zo’n kleine ruimte leidt als vanzelf tot wrevel en irritatie.

Zo bezien kan worden gesteld dat de docenten vaardige crowd managers zijn. Het aantal incidenten valt namelijk nog wel mee. Toch roept de samenleving om meer en meer maatregelen om scholen veiliger te maken. Preventief fouilleren, tourniquets, cameratoezicht, kluisdoorzoekingen, urinecontroles; geen enkel middel wordt onbenut gelaten. De vraag is of het helpt, de vraag is of we zo geen schijnveiligheid scheppen. Wordt de school echt veiliger als we het regime overnemen van een extra beveiligde inrichting voor de eenzame opsluiting van zware criminelen of werkt dat juist averechts?

Is een school niet meer gebaat bij het bieden van een emotioneel veilige omgeving? Een biotoop waar vertrouwen de basis is in plaats van wantrouwen? Zijn schoolbesturen die de boel dichttimmeren als …

Leave a Reply