Reflexies: Armtaligheid in het onderwijs

Reflexies: Armtaligheid in het onderwijs

De mens is mens vanwege zijn taal. Met taal onderscheiden mensen zich van elkaar en worden ze aan elkaar verbonden. Maar taal leidt ook tot barrières. Onvoldoende beheersing van een taal kan leiden tot uitsluiting. Taal verraadt wie wel en wie niet tot de groep, tot ons soort mensen behoort.

Op school is taal belangrijk. Zonder een goede beheersing van het Nederlands hebben leerlingen op Nederlandse scholen een grote achterstand. Desalniettemin gaan scholen met taal om alsof het slechts een van de vakken is. Alsof de beheersing van het Nederlands een competentie is die er buiten de toegemeten lesuren Nederlands haar relevantie verliest. Door alleen bij het vak Nederlands te letten op spelling en syntaxis geven we impliciet de boodschap mee dat het later ook wel niet zo veel uitmaakt of je als leerling het Nederlands beheerst.

De resultaten zijn er dan ook naar. We hoeven daartoe echt niet naar de allochtone leerlingen te kijken want autochtone studenten hebben vaak ook geen idee wanneer een woord op een d, t of dt eindigt. Docenten die dingen zeggen als, ‘het meisje die’ lijken inmiddels een meerderheid te vertegenwoordigen, om nog maar te zwijgen over zaken als de Engelse ziekte*.

Wij denken dat het goed zou zijn om taal als vakoverstijgende component te beschouwen. Taal is namelijk te belangrijk, te bepalend om slechts bij het vak Nederlands als determinant te worden beschouwd.

Leave a Reply