Reflexies: Wie is de klant in het onderwijs?

Is de school een bedrijf als alle andere? Zou ze opereren in een volledig transparante markt met volledige vrije concurrentie, dan zou de klant op de eerste plaats staan. Maar omdat de school geen gewoon bedrijf is, omdat de markt verre van transparant is en er van vrije concurrentie geen sprake is, fungeert de school vaak als oligopolist. Ze lijkt daarmee verdacht veel op de energieleverancier of het kabelbedrijf. Van die bedrijven die er alles aan doen nieuwe klanten binnen te halen, maar die hun bestaande klanten confronteren met onbereikbare helpdesks en andere ergernissen.

Scholen die meer oog hebben voor hun ‘shareholders’ (besturen, overheden) dan voor hun ‘stakeholders’ (de leerlingen, hun ouders en de medewerkers) vormen wel degelijk een maatschappelijk probleem met verstrekkende gevolgen. Het leidt er namelijk toe dat scholen risicomijdend gedrag gaan vertonen, dat ze leerlingen met vlekjes buiten de deur gaan houden en leerlingen niet uitdagen maar intomen. Voor de school leidt zo’n beleid tot een betere beoordeling, maar tegelijkertijd wordt zo kostbaar talent verspild.

Leave a Reply